[...]


	ای خوش آن / خسته / که از دوست / جوابی دارد

	۱- پرندهء مهاجر! از من نترس من از تبار پرندگانم تنهایی ِ قفس را خوب مي دانم حسرت پرواز كفتران ِ جَلد فرياد ِ پَرهاي ِ بالش آتش ِ جاودان ِ ققنوس اسيرت نمي كنم. ۲- دنياي ِ ترسناك ِ وابستگي ها دنياي ِ غمگين ِ جدايي ها دنياي ِ سَردِ فاصله ها دنياي ِ ناشناس ِ عشق به ما چه آموختند؟! ۳- با اين همه فاصله زمرمهء آخرين شعرم را چگونه خواهي شنيد؟ برق اشك را در چشمهايم چگونه خواهي ديد؟ نبض تب آلودم را چگونه خواهي گرفت؟ به تو چه داده ام وقتي هنوز نمي تواني كنار ِ من خودت باشي؟ سپاسگزار چه هستي از آن همه فاصله؟! ۴- هر روز كمي نزديكتر مي شود مرگ بعد از من چه مي شود زندگي اَم؟ ۵- رقصندهء زيبا با تو چه خوش رنگ مي شوند ثانیه هاي ِ بد رنگ ِ خستگی خدا چه عاشق بود هنگام خلق تو پي نوشت ۱: آخرين تائو پي نوشت ۲: نيك
	\|